We kennen ondertussen allemaal al de Web 1.0 bedrijven. Dat zijn bedrijven met hun traditionele website, waarbij de enige interactie een mailtje is dat je naar de webmaster kunt sturen. Web 2.0 is het vervolg hierop. Volgens de één de tweede internetrevolutie, volgens de ander een modieuze term, een nieuwe hype.
Het nieuwe Web wordt sociaal, alles staat in het teken van delen, want het web, dat zijn wij allemaal. Mensen kunnen er doen en laten wat ze willen en hun stem wordt er gehoord. De inhoud van een website wordt niet louter bepaald door de maker van de site maar liefst door zoveel mogelijk gebruikers. Dit noemt men collectieve intelligentie of user generated content.
Webdiensten gaan software op de computer vervangen, mensen organiseren en delen hun hele leven op vernieuwende sites en er hoeft straks geen programma meer aan te pas te komen, behalve je browser dan. Mensen kunnen veel meer diensten via het web gebruiken dan ze nu programma's op hun computer hebben. Software installeren vinden mensen ingewikkeld. Webdiensten kan je snel en gemakkelijk uitproberen. Even een login aanmaken en klaar. Voor de meeste computergebruikers wordt de browser het enige programma dat ze voortaan nodig hebben.
Veel communicatie vindt online plaats, e-mail, chatboxen en weblogs. Het delen van dingen waar je van houdt is erg populair. De inhoud van websites wijzigt voortdurend. In plaats van al je favoriete websites steeds maar af te zoeken naar nieuwe informatie kan je je beter abonneren op deze informatie (= RSS feed). Je RSS-lezer brengt je dan automatisch een up-to-date versie van de gewenste informatie.
Veel Web 2.0 sites maken gebruik van nieuwe technologieën zoals bijvoorbeeld de AJAX-technologie (=Asynchronous Javascript And Xml). Deze technologie maakt het mogelijk omt snellere, efficiëntere en attractievere webpagina's te maken. Met Ajax is het mogelijk om terwijl een webpagina op het scherm van de gebruiker staat, op de achtergrond verbinding te maken met een webserver, informatie op te vragen, en deze nieuwe informatie op de pagina te tonen zonder dat de ganse webpagina opnieuw moet geladen worden. Deze manier van werken wordt CallBack genoemd en levert heel wat tijdwinst op.
En het verhaal is nog lang niet uit. Web 3.0 is ook al in de maak en zal er weer helemaal anders uitzien. Het gaat bij Web 3.0 om het “ Semantisch Web “. Volgens dit concept moet het mogelijk worden informatie tussen machines uit te wisselen zonder menselijke tussenkomst. Gegevens die op internet gepubliceerd worden, worden nu louter door mensen opgezocht en gebruikt. Op basis van on line beschikbare gegevens moeten computers in de toekomst zelf hun gegevens met elkaar kunnen uitwisselen, vergelijken en overleggen. Hierdoor ontstaat het zogeheten Semantische Web. Maar voordat dit kan gebeuren moeten we een gemeenschappelijke taal hebben waarin computers gegevens kunnen weergeven en uitwisselen. Deze taal is in de maak nl. het Resource Description Framework (RDF), gebaseerd op XML.